Nicedir unuttun beni.
Yazmaz aramaz sormaz oldun.
Hatta gözlerimi de sensiz bıraktın nicedir.
Nerelerdesin?
İki satır kelam, bir nefes buğu çok mu bu kadar geçmişin hatırına?
Ya da uzak mesafeler mi engel buna?
Kalk şimdi, geceliğinle, sabahlığınla ya da üzerinde var olanla.
Bir düşten silkinir gibi uyan.
Ara beni gözlerinle ama korkma gitmiş değilim.
Bil benim buralarda olduğumu sadece, hisset.
Ağlama…
Bırakma kendini umutsuz sabahların ve gecelerin ve zamanların koynuna.
Diri ol, dinç, sağlam, güçlü ve bir kısrak gibi atik ol.
Geleceğim gün beni nasıl karşılaman gerekirse öyle ol.
Çünkü geleceğim
Bunu sen de ben de biliyoruz.
Döneceğim…
Çünkü sevmem ben gitmeleri, terk etmeleri, ayrılıkları, gözyaşlarını, bırakmaları…
Çünkü sevmem ben karanlığı, yalnızlığı, acımasızlığı, yargısız infazları…
Sevmem bilirsin tıpkı kırmızıyı sevmediğim gibi.
Savaşı da sevmem ama savaşırım her daim.
Bizim için…
Gayret et ve bul beni o sinsi akşam vakitleri.
Göreceksin ben her yerdeyim.
Duy beni denizin dalgasıyla yarışan martının çığlığından.
Göreceksin ben her yerdeyim.
Hisset beni yağan yağmurun damlalarını kıran güneşin ısısından.
Göreceksin ben her yerdeyim.
Bir ağustos böceği de olabilirim şimdi ya da bir karınca.
Ya da mavi bir kelebek düşünde seni gören.
Yeni doğmuş bir bebek çığlığı da olabilirim düşlersen…
Ben burada olacağım sen varken.
Ve sen benle olacaksın ben varken.
Beni böyle yalnız, bırakma beni.
Kaybetme beni ve vazgeçme sakın.
Aşk, sen adım attıkça veryansın edecek çığlıklarla.
Mutluluk yakın…
02.04.2007
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder